Yaşamın ilk 2 yılındaki şeker tüketimi etkisini 70 yıl sonra bile gösterebilir

İngiltere’de II. Dünya Savaşı sonrası şeker karnesi 1953’te kaldırıldı. Araştırmacılar 1951‑1956 yılları arasında doğan 64.000’den fazla bireyin sağlık verilerini inceledi. İlk 1000 gün, anne karnından çocuğun ikinci yaş gününe kadar süren dönem olarak tanımlandı. Karnesinin kaldırılmasının ardından şeker tüketimi iki katına çıkmış, bu durum benzer zaman diliminde doğan çocukların erken dönem şeker maruziyetinde farklılık yarattı.

Çalışmada, uzun süreli şeker kısıtlaması altında kalmış bireylerde meme, prostat, karaciğer, rektum ve akciğer kanseri görülme oranlarının daha düşük olduğu belirlendi. Karaciğer kanserinde 69 % azalma, meme kanserinde ise 36 % fark kaydedildi. Bu farklar şeker karnesinin sona ermesinden hemen sonra değil, onlarca yıl sonra ortaya çıktı. Araştırmacılar, biyolojik yaşlanma göstergelerinde 2,2 yıl daha yavaş ilerlemenin yanı sıra granzyme B proteininin düşük seviyelerde olduğunu buldu.

İlk 1000 gün şeker kısıtlamasının, yaklaşık 50 yaşında bireylerin şeker tüketimini azaltması ve daha az yemek yediği, daha sağlıklı ve çeşitli bir beslenme düzenine sahip olduğu rapor edildi. Araştırmacılar, erken dönemdeki beslenmenin metabolizma, organ ve bağışıklık sistemi gelişimini etkileyebileceğini ve tat tercihlerini şekillendirebileceğini öne sürdü. Çalışma, çocukların hiç şeker tüketmemesi gerektiğini savunmuyor; ancak yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketiminin sağlık ve beslenme alışkanlıklarıyla onlarca yıl sonra bağlantılı olabileceğini gösteriyor.